W ramach projektu, 20 lutego br., zorganizowaliśmy dyskusję „Jak rozmawiać o transformacji energetycznej?”. Spotkaliśmy się z ekspertami, żeby zastanawiać się, czym jest transformacja energetyczna i jakie procesy wchodzą w jej skład, jak o niej rozmawiać merytorycznie, ale językiem naszych odbiorców.
Dyskusję poprowadziła dziennikarka Justyna Piszczatowska, a notatkę wizualną, podsumowanie całej dyskusji, na żywo narysowała Dorota Kostowska.
Pierwszą część spotkania poświęciliśmy procesowi transformacji. Rozmawialiśmy o transformacji jako o procesie obejmującym kilka sfer – prawo, gospodarkę (technologię) i sferę społeczną. Jest to nie tylko proces wymiany źródeł energii, ale i proces zwiększania efektywności energetycznej i odzysku energii. Jak każdy złożony i trudny temat potrzebuje przywództwa i „twarzy”.
Zastanawialiśmy się, jak ten proces wygląda z różnych perspektyw. Dla społeczności lokalnych ważne są powody takie jak: koszty, zdrowie, bezpieczeństwo, ale i szansa na rozwój etyczne). Z kolei dla młodzieży ważny jest dostęp do rzetelnych danych, które pokazują przyczyny i całościowy obraz. To o tyle trudne, że musimy odbudować zaufanie do świata nauki. Żeby młodzi ludzie zrozumieli proces transformacji, muszą najpierw dowiedzieć się, skąd bierze się energia elektryczna i cieplna w ich domach – jak działa system.
Doszliśmy do wniosku, że musimy poszerzać rozumienie procesu transformacji energetycznej i budować konsensus społeczny.
W drugiej części dyskusji zastanawialiśmy się, jak mówić o tym procesie. Doszliśmy do wniosku, że przekaz musi być powszechny i kompletny, a język dostosowany do grupy odbiorców i jej potrzeb. Inne informacje są potrzebne właścicielom domów jednorodzinnych, a inne przemysłowi. Musimy używać języka korzyści. Pokazywać korzyści finansowe, wygodę używania alternatywnych źródeł ciepła, czy stabilność cen i bezpieczeństwo.
Cały proces transformacji musi być połączony z dialogiem z ludźmi. Nie może zaskakiwać i pomijać potrzeb czy specyfiki społeczności. Ważne jest słuchanie lokalnych społeczności.
W trakcie dyskusji pojawił się również wątek roli nauczycieli w szkołach i lokalnych organizacji w dostarczaniu rzetelnej wiedzy.
Przedstawiamy Wam graficzne podsumowanie dyskusji – możecie je wykorzystać, jako źródło inspiracji podczas pracy z dziećmi i młodzieżą, a także podczas realizacji naszych projektów.
W dyskusji wzięli udział:
- Anna Burza, Dyrektor Departamentu Polityki Ekologicznej, ESG i Taksonomii w Banku Ochrony Środowiska
- Ewa Demianiuk, Główny Specjalista ds. Przedsięwzięć i Programów Oświatowych w Departamencie Funduszy Strukturalnych w Ministerstwie Edukacji Narodowej
- Mateusz Galica, Partner Zarządzający w Lata Dwudzieste
- Michał Hetmański, Prezes Zarządu Fundacji Instrat
- Magdalena Kadziak, Prezes Zarządu Fundacji Laudato si’ Movement Polska
- Katarzyna Karpa-Świderek, Dyrektorka Wydziału Ochrony Przyrody i Edukacji Ekologicznej w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
- Mariusz Masłosz, Prezes Zarządu Stowarzyszenia Szkolna Konferencja Klimatyczna
- Tomasz Mironczuk, Dyrektor Zarządzający w Banku Ochrony Środowiska
- Aleksandra Plucińska, Zastępca dyrektora Departamentu Funduszy Strukturalnych w Ministerstwie Edukacji Narodowej
- Radosław Przybysławski, Członek Zarządu Tedom Poland
- Izabela Rakuć-Kochaniak, Dyrektorka Departamentu ESG w Enea SA
- Hubert Różyk, Dyrektor Departamentu Edukacji i Komunikacji w Ministerstwie Klimatu i Środowiska
- dr hab. Przemysław Sadura, prof. UW, Kierownik Zakładu Socjologii i Ekonomii Środowiska w Instytucie Ochrony Środowiska
- Halina Smyk, Nauczycielka w Zespole Szkół Technicznych w Chełmie
- Dorota Starczewska, Doradca w Wydziale Edukacji Ekologicznej w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
- Robert Waraksa, Burmistrz Olsztynka
- Joanna Wis-Bielewicz, Head of Market Development w Orsted
- Jacek Wiśniowski, Burmistrz Lidzbarka Warmińskiego
